Fordon – nazwa pochodzi od słowa fordan ( z ang.) oznaczającego w starej Polsce rodzaj cła rzecznego i podatku wodnego. Był też zwany jako czarny grosz, który był pobierany nad brzegiem naszej Wisły.

Nazwa Fordon możemy spotkac już w 11.09.1349 r., w dokumencie erekcyjnym koœcioła farnego, jednak trzeba zaznaczyć ze w dokumencie z 1382 r. przedstawia prawa miejscie iż miasto miało nazywac się Wyszogród ( Hohenburg. W 1413 spotkać się mozna z nazwą Ecclesia Vysschegradiensis alias Ffordaniensis, póŸniej, w 1443 r. z nazwą Fordan, a już w 1494r. z dzisiejszą nazwą Fordon.

W 1617 r. Fordon został zniszczony przez pożar a w 1655 r. misto zostało zdobyte i splądrowane przez Szwedów i zostało pod ich okupacja przez 2 lata. Po pierwszym rozbiorze Polski, w dniu 05.08.1772 r., Fordon znalazł się pod zaborem pruskim. Manifestem z 13 wrzeœnia 1772 r. Fryderyk II wezwał duchowieństwo, szlachtę, mieszczan i chłopów do złożenia hołdu poddańczego. Ten dzień nie był miły dla Fordonu… na gmachach zainstalowano czarne pruskie orły, opieczętowano kasy, a ze stanowisk urzędowskich zniknęli Polacy. Fryderyk II musiał czekac 3 lata na chołd poddańczy, dopiero w 22.05.1775 r. w Inowrocławiu, hołd w imieniu mieszkańców Fordonu złożyli Wojciech Jastrzębski, Józef Spongowicz oraz Antoni Zakrzewski wraz z duchowieństwem dekanatu fordońskiego. W 1806 uwolniony od prusaków Fordon włączony został w obręb Księstwa Warszawskiego lecz już 15.05.1815 r. w wyniku postanowień Kongresu Wiedeńskiego (IV rozbiór Polski) Fordon wrócił pod władzę pruską, aż do 1920 r.

W 1583 r. w Fordonie zamieszkiwało około 200 osób natomiast w 1663 już 470. Już w 1674 r zanotowano 271 mieszkańców , w tym 216 chrzeœcijan i 55 żydów. W ciągu następnego stulecia liczba ludnoœci się potroiła. W 1781 r. Fordon liczył 254 kanalików, 200 niekatolików i 500 żydów co daje ogółem 954 mieszkańców. Fordon zaczął nabierać coraz bardzie charakter żydowski tracił na polskoœci i katolickoœci. Wszystkie większe przedsiębiorstwa były żydowskie. W 1816 na terenie Fordonu zanotowano 368 katolików, 307 ewangelików i 1082 żydów. Tendencja ta utrzymała się do chwili wybuchu pierwszej wojny śœwiatowej gdy po niej na terenie Fordonu było już ich poniżej 100 osób.